بانوى خردمند كیفش را باز كرد تا در غذایش با مسافر شریك شود. مسافر گرسنه، سنگ قیمتى را در كیف بانوى خردمند دید، از آن خوشش آمد و از او خواست كه آن سنگ را به او بدهد....

زن خردمند هم بى درنگ، سنگ را به او داد.مسافر بسیار شادمان شد و از این كه شانس به او روى كرده بود، از خوشحالى سر از پا نمى شناخت. او مى دانست كه جواهر به قدرى با ارزش است كه تا آخر عمر، مى تواند راحت زندگى كند، ولى چند روز بعد، مرد مسافر به راه افتاد تا هرچه زودتر، بانوى خردمند را پیدا كند. 
  

بالاخره هنگامى كه او را یافت، سنگ را پس داد و گفت:«خیلى فكر كردم. مى دانم این سنگ چقدر با ارزش است، اما آن را به تو پس مى دهم با این امید كه چیزى ارزشمندتر از آن به من بدهى. اگر مى توانى، آن محبتى را به من بده كه به تو قدرت داد این سنگ را به من ببخشى!»

در وفای عشق تو مشهـور خوبانم چو شمــع

  شـب نشین كوی سربازان و رندانم چو شمـع

آخه چه جوردلت اومد             تنهام بزاري و بري

آخه مگه حرفي زدم               زخم زبوني من زدم

اره همه اش بهونه بود            مساله يار ديگه بود

دلت هوايي شده بود             كارم از كار گذشته بود

برو با يارت عزيزم                   رها كن اين تن منو

الهي صد ساله بشه              عشق قشنگت عزيزم

اما يه قول بهم بده                 يارتو تنها نزاري

كه مثل من اسير بشه           آواره از خونه بشه

منم يه قول بهت مي دم         يه روز فراموشت كنم

قلبمو سنگيش بكنم              عشقتو خاكستر كنم

اگه يه روز خواستي گلم         كسي رو نفرينش كني

بگو كه مثل من بشه              زجر جدايي بكشه

می خواستم زندگی کنم در را بستند........... می خواستم ستایش کنم گفتند خطرناک است........

می خواستم عاشق شوم گفتند گناه است......... می خواستم گریه کنم گفتند بهانه است.......

می خواستم بخندم گفتند دیوانه است........ به راستی سخن گفتم گفتند بیهوده است..........

پس فریاد کشیدم زندگی را نگه دارید می خواهم پیاده شوم...........

قربون برم خدا رو دنیا چقدر کوچیکه

مرز دیروز و امروز قد یه مو باریکه

چه خنده دار حالت دلم برات می سوزه

برگشتی که چی بشه فک کردی که دیروز؟

اون روزی که می رفتی اشکام چه ریزه ریزه

ببین حالا چه جوری اشکات داره می ریزه

بی تفاوت می رفتی پیش تو می شکستم

حالا تو می شکنی و بی تفاوت نشستم

اون روزی که روزت بود روزامو بد گرفتی

حرفات تو گوش من موند یادت می یاد چی گفتی؟

صدای تق و توق استخونام و شنیدی

اما با طعنه گفتی شتر دیدی ندیدی

یادت می یاد می گفتی هر چی که بود بازی بود

طفلی دلم که حتی به بازیم راضی بود

یادت می یاد می گفتی پیر شدی و بریدی

حالا من اینو می گم که خیلی دیر رسیدی

من از تو یاد گرفتم ساده گذشتنارو یا آخرین کلام و نامه نوشتنارو

من از تو یاد گرفتم برم به یک بهانه اونم بشه سکانس آخر عاشقانه

حالا برو از اینجا برو هر جا تونستی د ور شدی از خیالم تو خودت این و خواستی

یه روز بهم میگفتی عشقم خیال و رویاست نوبتیم که باشه این دفه نوبت ماست

دلم گرفت از این روزا از این روزای بی نشون <<< از این همه در به دری از گردش چرخ زمون

دلم گرفت از آدما از آدمای مهربون<<< از این مترسکای پست از همدلای همزبون

دلم گرفت از آدما از آدمای مهربون از این مترسکای بد از همدلای همزبون<<<

تو هم که بی صدا شدی آهای خدای آسمون <<< آهای خدای عاشقا تویی فقط دلخوشیمون

آره دلم خیلی پره از غمای رنگ و وارنگ <<< از جمله ی دوست دارم درو غای خیلی قشنگ

تو هم که بی صدا شدی آ های خدای آسمون<<< آهای خدای عاشقا تویی فقط دلخوشیمون

                                       آهای خدای عاشقا تویی فقط دلخوشیمون

                         دلتو واسه عاشقی می خوام

                                صدات و واسه شادابی

                                   دستات و واسه نوازش

                                        پاهات و واسه همراهی

                                           عطر تنت و واسه مستی

                    و خودت و واسه پرستش می خوام

سوزد خانه لیلی و مجنون که رسم عاشقی در عالم انداخت

                         اگر لیلی به مجنون داده می شد دل هیچ عاشقی رسوا نمی شد

                       بیا ای دوست با من باش که من تنهای تنهایم